ลักษณะทางคลินิก การตอบสนองต่อการรักษา และการดำเนินโรค ของผู้ป่วย โรคไตรั่วชนิดไอจีเอ็ม

บทนำ: โรคไตรั่วชนิดไอจีเอ็ม (IgM nepropathy; IgMN) เป็นชนิดที่พบมากที่สุดในผู้ป่วยที่เป็น primary nephrotic syndrome (PNS) เนื่องจากการศึกษา IgMN ยังมีค่อนข้างน้อยทั้งในแง่อาการทางคลินิก การตอบสนองต่อการรักษา และการดำเนินโรค จึงเป็นที่มาของการศึกษานี้

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาอาการทางคลินิก การตอบสนองต่อการรักษา และการดำเนินโรค ของผู้ป่วยโรคไตรั่วชนิด ไอจีเอ็ม ณ โรงพยาบาลศรีนครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาย้อนหลังเก็บข้อมูลจากเวชระเบียนผู้ป่วยโรงพยาบาลศรีนครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่นที่ได้รับการเจาะตรวจชิ้นเนื้อไตในช่วง มกราคม 2546-ธันวาคม 2550

ผลการศึกษา: มีผู้ป่วย IgMN จำนวน 47 ราย จากผู้ป่วย PNS 175 ราย (ร้อยละ 26.8) เป็นเพศชาย 24 ราย (ร้อยละ 51.1 อายุเฉลี่ย 37.2 ปี พบอาการบวมร่วมด้วยร้อยละ 93.6 พบมีความดันโลหิตสูงร้อยละ 38.3 พบเม็ดเลือดแดงและ เม็ดเลือดขาวในปัสสาวะน้อยกว่า 5 เซลล์/high power field (HPF) ร้อยละ 87.2 และ 74.5 ตามลำดับ พบโปรตีนใน ปัสสาวะตั้งแต่ระดับ 3+ ขึ้นไปร้อยละ 91.1 มีค่าครีเอตินินน้อยกว่า 1.5 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตรร้อยละ 89.4 ผลการรักษา ที่ 8 สัปดาห์ พบว่ากลุ่มที่ได้ยาสเตียรอยด์มีการตอบสนองต่อการรักษาร้อยละ 80 กลุ่มที่ได้ยาไซโคลฟอสฟาไมด์ มีการตอบสนองต่อการรักษาร้อยละ 94.7 ผลการรักษาเมื่อสิ้นสุดการศึกษาพบว่ากลุ่มที่รักษาด้วยยาสเตียรอยด์มีการ ตอบสนองต่อการรักษาร้อยละ 65.4 กลับเป็นซ้ำร้อยละ 30.8 กลุ่มที่รักษาด้วยยาไซโคลฟอสฟาไมด์มีการตอบสนองต่อ การรักษาร้อยละ 92.9 กลับเป็นซ้ำร้อยละ 14.3 ผลการทำงานของไตเมื่อสิ้นสุดการศึกษาพบว่า ร้อยละ 2.1 กลายเป็น ไตวายระยะสุดท้ายต้องรักษาด้วยการฟอกไต

สรุป: การรักษาด้วยยาไซโคลฟอสฟาไมด์ได้ผลดีและมีการกลับเป็นซ้ำน้อยกว่าการรักษาด้วยยาสเตียรอยด์ ผู้ป่วย IgMN มีการดำเนินโรคเป็นไตวายระยะสุดท้ายน้อย
61
Views
0
Downloads
ดาว์นโหลดไฟล์
Prev ภาวะโลหิตจางจากโรคเรื้อรัง
Next ภาวะตับอักเสบในผู้ป่วยอะนอเร็กเซีย เนอร์โวซา