อุบัติการณ์ของวัณโรคและปัจจัยที่มีผลต่อการรักษาในโรงพยาบาลชุมแพ

ที่มา: วัณโรคเป็นปัญหาหลักทางสาธารณสุขของประเทศไทยและเป็นปัญหาหลักของโรงพยาบาลชุมแพ จากข้อมูล เบื้องต้นของโรงพยาบาลชุมแพในปี พ.ศ. 2558-2559 อัตราความสำเร็จการรักษาของวัณโรคได้ลดลงจากร้อยละ 83.44 เป็นร้อยละ 78.82 และมีอัตราการตายที่เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 4.46 เป็นร้อยละ 7.09

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาอุบัติการณ์วัณโรค อัตราความสำเร็จการรักษาของวัณโรค และปัจจัยที่มีผลต่ออัตราความสำเร็จ การรักษาของวัณโรคในโรงพยาบาลชุมแพ

วัสดุและวิธีการ: เป็นการศึกษาแบบย้อนหลังเชิงวิเคราะห์จากข้อมูลของผู้ป่วยวัณโรคทุกรายที่ขึ้นทะเบียนวัณโรคของ โรงพยาบาลชุมแพ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ถึง 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 โดยเก็บข้อมูลจากเวชระเบียนผู้ป่วย นอกและโปรแกรมการตรวจรักษาผู้ป่วยของโรงพยาบาลชุมแพ ข้อมูลของผู้ป่วยประกอบด้วย เพศ อายุ ที่อยู่ สถานี อนามัยหรือโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลที่สังกัด การจำแนกตามผลการตรวจย้อมเอเอฟบี และอวัยวะที่เป็นวัณโรค สถานะของการติดเชื้อเอชไอวี โรคประจำตัวที่สำคัญ และผลการรักษา โดยนำข้อมูลทั้งหมดมาวิเคราะห์ด้วยสถิติเชิง พรรณนาและสถิติเชิงวิเคราะห์แบบการถดถอยโลจิสติกเชิงพหุเพื่อหาปัจจัยที่มีมีผลต่อผลการรักษาวัณโรค

ผลการศึกษา: อุบัติการณ์วัณโรคในผู้ป่วยที่มีอายุมากกว่า 15 ปีในโรงพยาบาลชุมแพตลอดช่วง 10 ปี ตั้งแต่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ถึง 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 อยู่ที่ 1,195 ราย เมื่อนำมาคำนวณอัตราอุบัติการณ์จากจำนวนประชากร กลางปีย้อนหลัง 5 ปีจนถึงปีล่าสุด พบว่าอัตราอุบัติการณ์อยู่ที่ 142.3, 91.4, 109.3, 112.3 และ 113.5 ต่อ 100,000 ประชากร ตามลำดับ ปัจจัยที่มีผลต่อการรักษาหายของวัณโรค ได้แก่ เพศหญิง (OR 1.57, 95%CI 1.14-2.15) และอายุ น้อยกว่า 30 ปี (OR 1.72, 95%CI 1.04-2.82) ปัจจัยที่มีผลต่อการตาย ได้แก่ เพศชาย (OR 2.24, 95%CI 1.34-3.74) อายุมากกว่า 60 ปี (OR 1.72, 95%CI 1.15-2.59) วัณโรคระบบประสาท (OR 3.81, 95%CI 1.80-8.03) การติดเชื้อ เอชไอวี (OR 2.70, 95%CI 1.71-4.28) และการมีโรคตับเป็นโรคร่วม (OR 13.88, 95%CI 3.67-52.52) ปัจจัยที่มีผล ต่อการรักษาล้มเหลว ได้แก่ การมีโรคเบาหวานเป็นโรคร่วม (OR 5.21, 95%CI 2.58-10.53) ปัจจัยที่มีผลต่อการขาด การรักษา ได้แก่ ที่อยู่ของผู้ป่วยห่างจากโรงพยาบาลชุมแพมากกว่า 20 กิโลเมตร (OR 2.24, 95%CI 1.34-3.74) และ การวินิจฉัยเป็นวัณโรคไม่พบเชื้อ (OR 1.72, 95%CI 1.15-2.59)

สรุป: พบอุบัติการณ์ของวัณโรคสูงในอำเภอชุมแพ ดังนั้น การเพิ่มมาตรการในการรักษาผู้ป่วยที่มีปัจจัยเสี่ยงต่อผลการ รักษาที่ไม่ดี ได้แก่ ผู้สูงอายุ ผู้ป่วยเอชไอวี ผู้ป่วยที่มีโรคร่วม เช่น โรคตับ โรคเบาหวาน และผู้ป่วยที่มีภูมิลำเนาไกลจาก โรงพยาบาล จะสามารถเพิ่มอัตราความสำเร็จการรักษาของวัณโรคในโรงพยาบาลชุมแพได้
38
Views
0
Downloads
ดาว์นโหลดไฟล์
Prev แผนการดูแลแบบองค์รวมสำหรับภาวะสมองเสื่อม
Next โรคมะเร็งไตระยะแพร่กระจายในผู้ป่วยปลูกถ่ายไต: รายงานผู้ป่วย 1 ราย

Related articles