ภาวะหยุดหายใจขณะหลับในผู้ป่วยที่มีโรคหัวใจและหลอดเลือด

ภาวะหยุดหายใจขณะหลับจากการอุดกั้น (obstructive sleep apnea) และ ภาวะหยุดหายใจขณะนอนหลับชนิด ที่ไม่มีทางเดินหายใจส่วนบนอุดกั้น (central sleep apnea syndrome) ถือเป็นภาวะหยุดหายใจขณะหลับที่พบได้ บ่อยและมีความสำคัญโดยเฉพาะผู้ป่วยที่มีโรคหัวใจและหลอดเลือดซึ่งภาวะหยุดหายใจขณะหลับจากการอุดกั้นจะเพิ่ม ความเสี่ยงในการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดโดยมีพยาธิสรีรวิทยาที่สำคัญดังต่อไปนี้ มีการเพิ่มขึ้นของระบบประสาท อัตโนมัติซิมพาเทติก, ภาวะขาดออกซิเจน, ความผิดปกติของเยื่อหุ้มผนังหลอดเลือด (endothelial dysfunction) และการอักเสบของระบบต่างๆ ทั้งร่างกาย (systemic inflammation) ยังส่งผลให้ผู้ป่วยที่มีโรคหัวใจและหลอดเลือด ที่มีอยู่แล้วแย่ลงภาวะนี้สามารถวินิจฉัยด้วยการตรวจการนอนหลับ (sleep study) การรักษาที่สำคัญคือ การรักษาด้วย เครื่องอัดอากาศแรงดันบวก (positive airway pressure) ในส่วนภาวะหยุดหายใจขณะนอนหลับชนิดที่ไม่มีทางเดิน หายใจส่วนบนอุดกั้น มักจะพบในผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลว โดยภาวะนี้ส่งผลให้มีการทำงานของระบบประสาทอัตโน มัติซิมพาเทติกเพิ่มมากขึ้นซึ่งส่งผลเสียต่อ ภาวะหัวใจล้มเหลวโดยภาวะหยุดหายใจขณะนอนหลับชนิดที่ไม่มีทางเดิน หายใจส่วนบนอุดกั้น สามารถตรวจวินิจฉัยด้วยการตรวจการนอนหลับ สำหรับการรักษาภาวะนี้ประกอบด้วยการรักษา ภาวะหัวใจล้มเหลว, การใช้เครื่องอัดอากาศแรงดันบวก,และการรักษาด้วยออกซิเจน เป็นต้น
35
Views
0
Downloads
ดาว์นโหลดไฟล์
Prev Janus Kinase ในโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์
Next แผนการดูแลแบบองค์รวมสำหรับภาวะสมองเสื่อม